Free songs
SanctaMissa.pl

Papież Gioacchino Vincenzo Raffaele Luigi Pecci aka Leon XIII

Papież Gioacchino Vincenzo Raffaele Luigi Pecci aka Leon XIII

Papież Gioacchino Vincenzo Raffaele Luigi Pecci aka Leon XIII

(20.02.1878 – 20.07.1903)


Gioacchino Vincenzo Raffaele Luigi Pecci został wybrany na papieża 20 lutego 1878 roku.

Leon XIII podczas swojego ponad 15-letniego pontyfikatu napisał ponad 20 encyklik.

Kontynuując politykę Piusa IX potępiał masonerię, socjalizm i nihilizm.

Popierał także centralizację władzy kościelnej, między innymi poprzez wzmocnienie władzy nuncjuszów, a także ideę tomizmu.

W 1893 roku ustanowił uroczystość Świętej Rodziny, które obchodzone jest w oktawie Bożego Narodzenia.

Siedem lat później, przy okazji obchodów Roku Jubileuszowego, poświęcił rodzaj ludzki Najświętszemu Sercu Jezusowemu.

Papież Leon XIII dużą uwagę poświęcał sprawom społecznym.

Stał się znany jako autor pierwszej i najważniejszej encykliki społecznej “Rerum novarum”, w której przedstawione zostały zasady katolickiej nauki społecznej. Encyklika ta, wydana 15 maja 1891 roku, zawiera poglądy opowiadające się za uczciwą płacą, prawami robotników i związkami zawodowymi.


Leon XIII wydał od 1883 do 1898 roku dwanaście encyklik różańcowych.

Dodać do tego trzeba dwa listy apostolskie, jeden list do Wikariusza Rzymu i inne mniejsze dokumenty oraz szereg wypowiedzi różańcowych, które spontanicznie pojawiały się w pozostałych wypowiedziach Leona XIII w kontekście maryjnym, ascetycznym i społecznym, będąc znakiem głębokiego przywiązania papieża do tej modlitwy. Sam należał do stowarzyszenia Różańca Nieustającego, wybierając dla siebie na godzinę modlitewnego czuwania różańcowego każdy pierwszy dzień miesiąca od godziny 22:00 do 23:00. Był pod wielkim wpływem Przedziwnego sekretu Różańca świętego Ludwika Marii Grigniona de Montforta, którego sam beatyfikował.


13 października 1884 roku Papież Leon XIII doświadczył szczególnego przeżycia mistycznego.

W czasie dziękczynienia po Mszy Świętej popadł na krótko w ekstazę, w czasie której usłyszał w pobliżu Tabernakulum następujący dialog szatana, który pełny złości krzyczał gardłowym głosem, z odpowiadającym łagodnym głosem, Chrystusem:

Mogę zniszczyć Twój Kościół!

Potrafisz? Więc próbuj.

Ale do tego potrzeba mi więcej czasu i władzy.

Ile czasu i jaką władzę potrzebujesz?

Od 75 do 100 lat i większą moc nad tymi, którzy mi służą.

Masz czas, będziesz miał moc. Rób z nimi, co chcesz.

Po tym przeżyciu Leon XIII udał się pośpiesznie do swego biura i ułożył tę modlitwę do św. Michała Archanioła, którą nakazał biskupom i kapłanom odmawiać po Mszy Świętej:

Sancte Michaele Archangele, defende nos in proelio, contra nequitiam et insidias diaboli esto praesidium. Imperit illi Deus, supplices deprecamur: tuque princeps militiae caelestis, Satanam aliosque spritus malignos, qui ad perditionem animarum pervagantur in mundo, divina virtute in infernum detrude. Amen.


Encyklika Mirae Caritatis

Encyklika “Mirae Caritatis” – O Przenajświętszej Eucharystii

Ta najdostojniejsza tajemnica jako ofiara, zawiera w sobie przeobfity zapas zbawienia przygotowany nie tylko dla poszczególnych osób, ale i dla wszystkich ludzi. Dlatego to Kościół zwykł ją gorliwie składać „za zbawienie całego świata”.
(…)
Należy więc pobudzić wiernych do tego, aby się starali przebłagać Boga słusznie karzącego, oraz prosić go o skuteczną pomoc i ratunek w tych nieszczęśliwych czasach. O te dwie rzeczy, oczywiście, należy się starać przede wszystkim przez sprawowanie świętej Ofiary. Jedynie bowiem mocą zasług i śmierci Chrystusa, mogą ludzie całkowicie zadośćuczynić wymaganiom Bożej sprawiedliwości oraz wyprosić pełnię przebaczenia Pańskiego.


Encyklika Satis cognitum

Encyklika “Satis cognitum” – O jedności Kościoła

Taki był zawsze zwyczaj Kościoła i taki sąd za zgodą świętych Ojców, zgodnie z którym wydalano ze społeczności katolickiej i nie dopuszczano do Kościoła kogokolwiek, kto odstąpił nawet w najmniejszym stopniu od nauki podawanej w autentycznym nauczaniu.

Św. Hilary: [Chrystus nauczający z łodzi] zaznacza, że ci, którzy znajdują się poza Kościołem, nie mogą osiągnąć żadnego rozumienia Boskiej mowy. Okręt Kościoła zawiera bowiem skarbnicę, w której jest umieszczone i przepowiadane słowo życia i ci, którzy są na zewnątrz, przylegają doń jak piasek, jałowi i bezużyteczni, nie mogąc go zrozumieć.


Encyklika Humanum genus

Encyklika “Humanum genus” – O masonerii

Ostatecznym celem ich zamierzeń jest: obalić doszczętnie ład religijny i społeczny powstały na gruncie instytucji chrześcijańskich i zastąpić go nowym ładem, uformowanym według ich założeń, których podstawowe zasady i prawa zaczerpnięte zostały z naturalizmu.

Użyjemy tu słów św. Augustyna:
Wierzą oni lub w innych wmówić pragną, że nauka chrześcijańska nie sprzyja dobru państwa, ponieważ chcą oprzeć państwo nie na prawości i cnocie, lecz na bezkarności występków.


Encyklika Dall Alto

Encyklika “Dall’ alto” – O wojnie wypowiedzianej Kościołowi we Włoszech

Można by powiedzieć, że dzieje się tak nie tylko we Włoszech, lecz jest to system rządów, do którego Państwa przeważnie się dostosowują.

Nie ma w tym najmniejszej przesady, taki jest aktualny stan i przewidywalna przyszłość religii we Włoszech. Fatalnym błędem byłoby niedostrzeganie powagi sytuacji. Dziełem mądrości i gorliwości pasterskiej oraz wnikaniem w zamiary Opatrzności jest uznawanie rzeczy, jakimi są, stawianie im czoła z ewangeliczną roztropnością i siłą, dostrzeganie obowiązków, jakie narzucają one wszystkim katolikom a szczególnie nam, którzy jako Pasterze winniśmy czuwać nad nimi i prowadzić ich do zbawienia.